تارم زمین


+  

از پشت لندور میانسالی

 

یاد اون قدیم بخیر                                                              

                      که شوون زن ومردبا هم دگه بوزی   رو  ماکه

دنبال کتک یا چهاردونه خمل

                               پا به پای هم دگه تا اصنافون   دو  ماکه

توی دام دامپو  شنو

                     تو جوغ حسین آبا بوزی سنگ سیاه زیر  او ماکه

ازهله گرگ چنبری

        باهمدگه زنجیری ماساخت با دسونمون وازترس گرگ بی حیا

                                              ازخونمون نگهبونی هر   شو  ماکه

استک خرما ماخا ، موهی گوشتی یا آردکنار

                                        با امید روزون بهتر تو  گوچوکون مهری

                                                                  بچانمون     خو  ماکه

نون مون اندازه هم

                        کوزه مهیه ای مون دولکون کاورپیشی

                                          گندم حاصل خرمن    همه مون

                                                                 تو یک     سو  ماکه

ابول مسکین وتنها

                      جاش سر سفره مردم

                          همیشه پهلون وابول طلا ولباسونش    نو  ماکه

کارجوغ که اگه

                 همه دست بدست هم

                                         او رودخانه گهکن

                                                  توخونان مردم پتکو    رو  ماکه

گلو حسن اگه از فقیری ودرماندگی

                                          بی ما پناه اشو

                                                 همه با همت هم

                                    با یه لقمه نون جو روزونش    شو  ماکه  

دگه ازهمت مردم پتکو چه اگوم

                                      ازبزرگونش

                                                 که با افتخار وسربلندی وغرور

                                             حرفون وکلامشون ورد    لو  ماکه

 حالا چهارقرون پول سیاه

                            تفرقه  شنداختن بین ما

                                             هرکه ساز خوش ازن

                                                   هرکه راه خوش اشو

                                        ماکه با صدای چوشی مش میرزا

                                            تا دم مسجد ومنبر    دو  ماکه        

ماکه تو کوتوک پا به گلی

                              با تپی مهیه روغنی

                                      یا نون چورک وسمسیل ومچک

                           همه خوشیون دنیا بی خومون   چپو  ماکه

  حالا که هرکدومون

                     سری تو سرون موهه

                                     یادمون رن

               که چه حظی ازخوردن یک لقمه کماچ و   چک  گو   ماکه

  سکته گن نقل محافل همه روز جسد کشون

                                                     ماکه با همه نداری                                                   

                                     عمربیش ازصد واندی   په   چطو  ماکه؟

دعوای مهدمرادی وبرخورداری

                                       باوقــار وامامدادی

                                             حــــل اگه با تدبیر ما

                                                  وازماکه هرگرون کور

                            نقشه شیطون پلید همه نقش بر    او  ماکه   

شهرمون ازهمت شما بی نظیرن

                                        دم چشم دشمنن

                                            په بیاین با هم یکی ابیم

                                   ماکه با همت هم بایه انگشت کوکلی

                                                          خم به پشت گو   ماکه

ازسر تقصیر فضولی  ر اوی ا گذرن بزرگون ادونم

                                            ولی یادمون نرن که چطو

                                                با چه دلسوزی ودقت

                                        حاصل کشتمون       درو  ماکه

 برشمان ای بزرگون

                    ای سایه تون همیشه برسرما

                          آوستین همت تون یه کمی بالاتر

                                     ماکه تو کلو وگنجاور و سیلک

                                             دست مستمند  ماگه

          به خومون با کمک هم از  رزق وروزی چه    جلو   ماکه

 چتونن یه کمی چشمونتون واز  اکنین

                                                        ماکه با   یه اشاره

                                               آه بدبختون ونون بی کسون 

                                                                                                                                                                 ازدم چرخش سنگ  آسیو  ماگه

 شما که عاقله مردین

                     یه کمی به خود بیاین

                          بی همدیگه ازخوغفلت بیداراکنین

                                هاشم آباد حاصل کشت شمان

                                   فالیز به این قشنگی

                                     با تفرقه    خشک مکنین

                                       ماکه صبح تا به شو لنگار مازه

                                         رغ سنگین ماواگه

                                            با گوچاه او  ماکشی

                                                 همه جا آباد ماکه

                                 مرغیزه روی هوا  آهوی دشت تله ور

                                                                    توی   رو  ماگه  .

                    بندرعباس خرداد86

     

نویسنده : تارم ; ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٦/۳۱
تگ ها:
comment نظرات () لینک

+ ترانه تنهایی

((ترانه تنهایی))

رویای رسیدن:   

به آتن                                                                                                                                                        

       به مادرید

                به هاوانا

رویای رسیدن

به قاهره

به دهلی نو

            به ماناگوا

آه

در پرتو این پرت افتادگی هم

میتوان زنده بود

با حافظ ونرودا

بانظامی ونیما

         به کنه اشیاء

                     پی برد  

برخاک وکاغذ 

با نفسهای بامداد

                زیست  

ترانه ها چشمی دیگر به من بخشیده اند

درهمین گوشه طارم هم

میتوان

به پنهان ترین ذره حیات

                 نظر پرداخت  

                             وترانه ای کوچک سرود.

در قاموس من

کودکان وپرندگان  یکی شده اند

کنار،کهور و گز

                   درختند.

فاطمه و علی ومیرزاعباس

                              انسان

گیرم هیچکس مرابه حساب نیاورد

ترانه ها دوست داشتن رابه من بخشیده اند .  

درهمین گوشه طارم هم

میتوان مضمونی تازه جست

                             و به آن پرداخت

بی آنکه کسی بداند

میتوان

        نیمه شبان رنج را جشن گرفت

رقصید

ودرخویشتن خویش درنگ کرد

          نگاهی دیگر به جهان انداخت.

م.ب.ایزدآبادی اردیبهشت 65 طارم                                         

نویسنده : تارم ; ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٦/۳۱
تگ ها:
comment نظرات () لینک